مشاعره                      

در آن شهری که مردانش عصا از کور می دزدیدند

کسی آنجا با نقاب فرهاد جار می زد که

 از خوش باوری  محبت جستجو می کند  ،

اما 

هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست

نه هر که سر بتراشد قلندری داند

و او حتی قاف قلندری را هم درک نکرده بود ...

***

دلم سهراب را می خواهد که در گوشم زمزمه کند شعر عبور را ، تا باور کنم

 گاهی اوقات از کنار آدم های حقیر هم "عبور باید  کرد"  !!  

***

... نرم نرمک می رسد اینک بهار ...