هو
بگذار تا مقابل روی تو بگذریم دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم
شوق است در جدایی و جور است در نظر هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم
روی ار بروی ما نکنی حکم از آن توست باز آ که روی در قدمانت بگستریم
ما را سری است با تو که گر خلق روزگار دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم
گفتی ز خاک بیشتر نه اهل عشق من از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم
ما با تو ایم و با تو نه ایم اینست بو العجب در حلقه ایم با تو و چون حلقه بر دریم
نه بوی مهر می شنوم از تو ای عجب نه روی آنکه مهر دگر کس بپروریم
از دشمنان شکایت برند به دوستان چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم
ما خود نمی رویم روان از قفای کس آن می برد که ما به کمند وی اندریم
سعدی تو کیستی که در این حلقه کمند چندان فتاده اند که ما صید لاغریم
پانوشت :
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم ...
********************************
پیرمرد چشم ما بود ...
